ما محبوب خداييم بدين معنى است كه خدا محبوب خودش هست . محيىالدين عربى گفته است ( پس همانا خداوند عزّوجلّ ما را مىبيند پس محبوبش را مىبيند و براى اوست ابتهاج به آن محبوب ) « 1 » كلام وى شاهد گفتار ما و بر اساس حديث قدسى است كه خدا فرمود : كُنْتُ كَنزاً مَخفيّاً فَاحْبَبْتُ انْ اعْرَفَ وَ خَلَقْتُ الْخَلْقَ لِكَى اعْرَفَ « 2 » من گنج نهانى بودم ، دوست داشتم كه شناخته شوم مخلوقات را آفريدم تا شناخته شوم . بهر اظهار است اين خلق جهان * تا نماند گنج حكمتها نهان كنت كنزا گفت مخفيا شنو * گوهر خود گم مكن اظهار شود مولوى و به قول ملك الشعراى بهار گفتمش قاعده حركت و اين جاذبه چيست ؟ * گفت از اسرار شك‌آلود ازل ايمايى گفتم اسرار ازل چيست بگو گفت كه گشت * عاشق جلوه خود ، شاهد بزم‌آرايى گشت مجذوب خود و دور زد و جلوه نمود * شد از آن جلوه به پا شورى و استيلايى سربسر هستى از اين عشق و ازاين جاذبه خاست * باشد اين قصه ز اسرار ازل افشايى از آنجا كه انسان در ميان مخلوقات از كمالات بيشترى برخوردار است و يا

--> ( 1 ) - فانه عزوجل يرانا فيرى محبوبه فله الابتهاج به . الحب والمحبة الالهية ص 14 ( 2 ) - بحارالانوار ، ج 84 ص 344 حديث 6